Theatre

Mädchen: Nele Van den Broeck droomt groot



Elke dinsdagavond heeft ze het laatste woord in het één-programma Iedereen beroemd. Zingend over de alledaagse tragedies van het leven glipt het 27-jarige artistieke woelwater de huiskamer binnen van een miljoen kijkers die geen benul hebben van haar nog prille carrière als actrice, theatermaakster en zangeres. Toch maar oppassen, want de ambities van Nele Van den Broeck (en die van haar meidenkwartet Nele Needs a Holiday) reiken verder dan even snel beroemd worden.

Brasier de fin d’année

Ils ont été tour à tour érotiques, héroïques, bobos... Les désormais traditionnels Contes Urbains du Théâtre de Poche reviennent cette fois, pour leur sixième édition, en version hérétique. Quatre auteurs à la plume particulièrement acérée - Laurence Bibot, René Bizac, Thomas Gunzig et Riton Liebman - endossent le rôle de juges de ce tribunal d’Inquisition d’un nouveau genre, dont la mission principale est de décoincer les zygomatiques les plus rouillés, et envoient gaiement au bûcher, respectivement, Paris Hilton (Paris brûle-t-elle?), une Minnie de Disneyland (Minnie 7 ou God save America), une mère qui ne souscrit pas totalement au culte de l’enfant-roi (All Inclusive) et un Juif pro-Palestine (Liebman renégat!). Aucun dogme n’est à l’abri de leurs attaques à la soude caustique. Pour donner vie à ces quatre contes garantis 100% politiquement incorrects, quatre metteurs en scène ont dirigé quatre comédiens : Sofia Betz, Olivier Coyette, Isabelle Gyselinx, Tilly, d’une part, et Ariane Rousseau, Gwen Berrou, Riton Liebman et Catherine Grosjean en action sur les planches. N’approchez pas trop des flammes : ce brasier spécial de fin d’année (et en l’occurrence potentiellement « de fin du monde », à en croire certains calendriers) risque d’envoyer ses étincelles très loin !

Song#2: Bijbels Hooglied, de sequel


(© Frieke Janssens)

Abke Haring (Hout, Flou) en Benjamin Verdonck (Global anatomy, Nine finger) hebben allebei een heel eigen theatertaal. Hun eerste samenwerking is tegelijk een afscheid. In Song#2 brengen ze een levenslied dat tegelijk een zwanenzang is.

Carlotta Sagna chorégraphie pour les petits


(© Laurent Philippe)

Sobre magie au rendez-vous ? La chorégraphe Carlotta Sagna s’essaie au spectacle pour enfants, avec une histoire où une fille danse tout le temps et où la neige tombe… à voir dès 5 ans.

De meedogenloze tijd



Als u deze winter verder niets te doen hebt, moet u eindelijk eens één of meerdere van het twintigtal romans gaan lezen die de Russisch-Amerikaanse auteur Vladimir Nabokov (1899-1977) bij elkaar heeft geschreven. Want dergelijke schrijvers maken ze vandaag de dag niet meer.

Dominique Rongvaux : Pierre Desproges ressuscité


(© Fabrice Gardin)

Toujours en tournée avec Éloge de l’oisiveté, son seul en scène acclamé partout et Prix de la Critique en 2010, Dominique Rongvaux s’empare des (bons) mots de l’humoriste français Pierre Desproges dans Vivons heureux en attendant la mort. Une injonction positive, finalement.

Beeldenstorm in een kartonnen doos

Compagnie Barbarie is een gezelschap van zeven vrouwelijke theatermakers die allemaal op het RITS in Brussel hebben gezeten. In hun eerste voorstelling voor kinderen jagen ze de kleintjes meteen de stuipen op het lijf.

Spionkop is een voorstelling voor kinderen vanaf zes jaar – toevallig ook de leeftijd van Compagnie Barbarie zelf. Omdat er nog geen gezelschap bestond waar zowel Ruth Beeckmans, Evelien Broekaert, Karolien De Bleser, Amber Goethals, Lotte Vaes, Sarah Vangeel en Liesje De Backer deel van uitmaakten, richtten ze het maar zelf op. Vervolgens bedachten ze knappe voorstellingen met knappe titels als Undertwasser wasserwasser, Happymess of Schwab, Werner Schwab. En nu moeten ook de kinderen eraan geloven.

La petite fille : rêve et cauchemar



L’expérience sera sensorielle ou ne sera pas. Pour son premier spectacle – écriture et mise en scène – Emilie Maréchal, comédienne de formation, nous propose une fable, La petite fille, pour six interprètes dans un univers de rêve et de cauchemar, en obscurité, variations sonores et texte a minima. Histoire d’aborder le lien familial et… la religion chrétienne (catholique et orthodoxe) ! Rencontre sans eau bénite.

J'aurais voulu être égyptien : du Caire à Chicago


(© Pascal Victor)

Avec J’aurais voulu être égyptien, Jean-Louis Martinelli adapte un texte sensible de l’écrivain Alaa El Aswany. Une pièce qui, en partant de l’immigration égyptienne, évoque l’exil en général et annonce un peu avant l’heure les soulèvements de la place Tahrir.

Kaas van het broodje gegeten te N.


(Schwalbe speelt vals © Pepijn Lutgerink)

Nederland heeft een nieuw kabinet, maar door de bezuinigingen van het vorige houden per 1 januari een pak theatergezelschappen op te bestaan. Bij de komst van enkele Nederlandse artiesten en gezelschappen vestigt het Kaaitheater de aandacht op deze situatie.