NL

Underworld: 20 jaar Dubnobasswithmyheadman



“Toen ik Dubnobasswithmyheadman hoorde, ben ik meteen met mijn rockgroepje gestopt,” zegt Hendrik Willemyns van Arsenal. Hij was een van de langharige rockers die hun horizon met dance verruimden toen Underworld twintig jaar geleden de muren tussen genres neerhaalde. 

20 jaar afwasmuziek


(© Mark Rietveld)

Destijds richtte voormalig dEUS-gitarist en artistieke duizendpoot Rudy Trouvé samen met compagnon de route Elko Blijweert het platenlabel Heaven Hotel op om eigen opnames en die van vrienden uit te brengen zonder al te veel rompslomp en bemoeienissen van externe partners. “Ik vond het belangrijk dat ik compleet mijn goesting kon doen,” zegt Trouvé twintig jaar later.

O menino e o mundo



Just ask the delighted audiences who saw O menino e o mundo (The Boy and the World) at either the Anima or Filem’on festivals: this animated film (without dialogue) from Brazil is a gem for young and old.

Still Alice



Boogie Nights! Far from Heaven! Short Cuts! Safe! A Single Man! Julianne Moore should have had at least a few Oscars on her mantelpiece by now. But she had to wait until now to receive the coveted little golden statue for her performance as a language professor who at only fifty years old is diagnosed with Alzheimer’s disease. It’s a shame.

Christoph Waltz: 'Here's to common sense'



For Big Eyes, Tim Burton needed an actor capable of making a shady-but-likeable character of an ego-tripper and semi-conman. As a matter of course, he turned to Christoph Waltz from Inglourious Basterds. “I wouldn’t like you to find out that there’s not much to acting.”

Amour fou



Was de zelfmoord van Heinrich von Kleist en Henriette Vogel wel zo romantisch als ze zelf dachten? Jessica Hausner beantwoordt de vraag in Amour fou.

Revue ravage: met man en macht


(© Saskia Vanderstichele)

Josse De Pauw en Peter Vermeersch reanimeren samen met Tom Lanoye een oude muzikale theatervorm om de ondergang van een oude krokodil te ensceneren. Maar Revue ravage staat voor een variété van vernielingen.

Chez Henri


(© Ivan Put)

I was on my way to what, after more than ten years, was to be my very last café for this series, when I walked past Chez Henri on Lakensestraat/rue de Laeken – which is impossible to mix up with Resto Henri on Vlaamsesteenweg/rue de Flandre. As a representative of a disappearing category of Brussels cafés that is dear to my heart, this old-fashioned local pub is a better way to end.

La Brasserie de la Patinoire


(© Saskia Vanderstichele)

Were things really better in the old days? Lots of people think they were. Just look at all the restaurants that play the card of gastronomic nostalgia. The latest in that vein, La Brasserie de la Patinoire, certainly doesn’t do things by halves. Waiters dressed in black and white, leather-covered seats, a tartan fitted carpet: a one-way ticket to a Belgium of the past, in other words.

De oud-collega maakt een film


Wij hadden verwacht dat het filmdebuut van onze oud-collega Vincent Vanneste een X-rated revueversie van Het eiland zou worden, gebaseerd op zijn werkervaring bij AGENDA magazine, maar Deux frères blijkt een ernstig familiedrama te zijn over... twee erg verschillende broers! Kan ook interessant zijn natuurlijk, vooral wanneer wij lezen dat Vincent en coregisseur en neef Bertrand Vanneste voor de look & feel inspiratie vonden bij Bergman, Coppola, Jarmusch, Morandi en Caravaggio. Dat getuigt niet alleen van gezonde ambitie, maar ook van goede smaak en dus doen wij met plezier een oproep om de crowdfundingactie van dit Brusselse duo te steunen.

Van de 3.500 euro nodig voor het realiseren van hun kortfilm werd inmiddels de helft opgehaald. U hebt nog een kleine maand om hen aan het resterende bedrag te helpen met giften vanaf 5 euro op www.kisskissbankbank.com/deux-freres--3. Dooo it!

28 04 15

Hoofdpunten