NL

De toekomst is maakbaar

3D-printen: wat is sciencefiction en wat realiteit? In Bozar licht Making a difference/A difference in making een tipje van de sluier op.

Heeft binnenkort iedereen thuis een 3D-printer waarmee je met een digitale file kan printen wat je maar wilt: een lamp, stoel, sjaal, ja, zelfs je lunchpakket? Het visioen van de werkelijkheid geworden Star Trek-replicator berg je beter op. Zo ver zijn we nog lang niet. 3D-printen grijpt weliswaar hoe langer hoe meer in op onze realiteit, maar het spectaculaire zit hem vooral in de vorm, leert de expo in Bozar ons. De dertig jaar oude techniek wordt gretig ingezet door designers die leentjebuur spelen bij de natuur. De complexe vormen van honingraten, golven of kristallen vormen de basis van menig ontwerp. Kunstenaar Nick Ervinck laat zich voor zijn bevreemdende, complexe sculpturen inspireren door macrofoto’s van opspattend water of medische handboeken. We zien kledij die moeiteloos de vorm van het lichaam volgt. Lampen die je kan openvouwen als een bloem. Stoelen met poten als een weelderig bos. Ook de geneeskunde maakt gretig gebruik van de nieuwe technologie. Van hoorapparaten en borstimplantaten tot gezichtsconstructies. De techniek biedt oplossingen op maat ver weg van de massaproductie. Maar Making a difference besteedt ook aandacht aan het milieu. Hoe kan 3D-printen onze ecologische voetafdruk verkleinen? Een derde luik gunt ons een blik op de impact op de samenleving.  Hoe kan het procedé meehelpen ons onderwijs of erfgoed te beschermen? Soms wat schools, maar zeker interessant.

Het ABC van Louise Vanneste


(© Ivan Put)

Het gaat Louise Vanneste voor de wind. De Brusselse choreografe, in residentie bij Charleroi Danses en de Hallen van Schaarbeek, toont haar nieuwe creatie op het Kunstenfestivaldesarts. Haar ABC! 

Trois souvenirs de ma jeunesse



Arnaud Desplechin remains a unique figure in French cinema, as is evident from Trois souvenirs de ma jeunesse, an agile melodrama that profiles itself as a kind of prequel to his 1996 generational portrait Comment je me suis disputé… (ma vie sexuelle), but which actually looks more like a compendium of a large part of his fascinating filmography.

Project T



The sci-fi/fantasy film Project T is being billed as an optimistic version of literary dystopian classics like Brave New World or 1984. This should come as no surprise, given that pessimism and defeatism are words that you’d hardly find in the Walt Disney dictionary. His utopic “anything is possible” vision is the foundation of this futuristic retro adventure, in which the future and space are looked at from the perspective of the Sixties.

Brussels Jazz Marathon: 20 jaar jazz à gogo



De Brussels Jazz Marathon, een eclectische driedaagse voor melomanen met een stevig muzikaal uithoudingsvermogen, mag dit jaar twintig kaarsjes uitblazen. AGENDA serveert een taart met evenveel tips. 

Far from the Madding Crowd



Verkijk u niet op de bucoliek en de mooie plaatjes. Thomas Vinterbergs adaptatie van de klassieke roman van Thomas Hardy is fijn werk. 

Jan Van Der Veken: illustrator op atoomenergie



“Mijn nekken zijn te lang, mijn benen zijn te kort en mijn gewrichten zitten op de verkeerde plek.” En toch ademen de organische designs die Jan Van Der Veken van de band doet rollen in zijn Fabrica Grafica niets dan stijl.

Rubis


(© Saskia Vanderstichele)

Wine bars are popping up all over the place, and they are all more or less the same. Fortunately, Rubis in Sint-Gillis/Saint-Gilles has broken the mould.

Reizen op ragtime

Het was in het laatste jaar van de Groote Oorlog dat Igor Stravinsky – nooit verlegen om vormelijk of inhoudelijk experiment – in Zwitserland uitpakte met de compositie Rag-time, een werk voor elf instrumenten, waarvoor hij zich baseerde op de jazzy blues uit New Orleans. Ook dit mooie concertprogramma van het Vlaams Radio Koor onder leiding van gastdirigent Marcus Creed (voorheen artistiek directeur bij het RIAS Kammerchor) legt allerlei verbanden tussen muzikale tradities en innovaties. De glansrol is voorbehouden aan de ragtime, een muziekvorm die haar oorsprong kent in het Amerika van het einde van de negentiende eeuw en geldt als een van de (vele) bronnen van de jazz. Ook andere zintuigen worden tijdens dit koorconcert aangesproken, dankzij het werk van lichtkunstenaar Tom Lagast. Het programma maakt – met de piano als gids – een prikkelende reis, die vertrekt in het diepgelovige, tsaristische Rusland, met sacraal koorwerk uit het begin van de negentiende eeuw van Dmitri Bortniansky. Tsjaikovski, de romanticus par excellence, was een grote pleitbezorger van diens werk. Rachmaninov was een van die componisten die vroeg in de twintigste eeuw de oversteek naar de States maakte en die zich er de opwindende, vroege jazz vrolijk eigen maakte. Het waren de hoogdagen van  Scott Joplin, het onbetwiste boegbeeld van de ragtime. En van George ‘Rhapsody in blue’ Gershwin, een van Amerika’s meest veelzijdige componisten uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Van hem zijn de onsterfelijke woorden: “Life is a lot like jazz...it’s best when you improvise.” Met aan de piano het Russische fenomeen Nikolai Tokarev.

Wheelchairity: wheels & rhymes

De draaiperiode van de door hemzelf geschreven film D’Ardennen zit er nog maar net op, of Jeroen Perceval duikt alweer op in een ander bos: in het Poelbos, vlak bij het UZ Brussel in Jette, zal de acteur van Rundskop, Borgman en Plan Bart zijn rhyme-talent demonsteren als kRaMeR, het muzikale alter-ego waarmee hij vorig jaar Droomt & waakt uitbracht, zijn ten onrechte onder de radar gebleven hiphopdebuut. Nu laat kRaMeR van zich horen in het kader van Wheelchairity, een benefietfestival dat het publiek bewust wil maken van de talloze obstakels die rolstoelgebruikers dagelijks moeten overwinnen. Komen verder onze vierwielers nog een hart onder de riem steken: Five Days, Recorders, Airplane, The Pick Hardo Bros en State of the Art. Nu u nog.


WHEELCHAIRITY
16/5, 13.00, Poelbos, www.wheelchairity.be

AGENDA magazine radio

05 08 15

Hoofdpunten