NL

Waren de jaren 1970 zo bruin, stuurloos en regenachtig als de Zweedse regisseur Mikael Marcimain (Wallander) beweert in deze uitstekende retrothriller voor de meerdewaardezoeker? Ik kan het me niet herinneren. Hoe dan ook maakt de reconstructie van de periode indruk.

Great news for those of you who enjoyed The Best Exotic Marigold Hotel or Song for Marion. Quartet, the first film directed by Dustin Hoffman, is written in the same key.

(Marco Locurcio)

De marathon in zevenmijlslaarzen: zes onmisbare concerten.

Drive, but even darker; Valhalla Rising but even more brutal. Gulp. And even more stylised, despite the fact that Nicolas Winding Refn rejected a number of great offers after the success of Drive, to go and make a low-budget film in Thailand.

Tijdens de Brussels Jazz Marathon komen alle stijlen aan bod. Multisaxofonist en klarinettist Michel Mainil weerspiegelt perfect deze visie. Hij brengt op het festival met vele gezichten een ode aan een van de meest revolutionaire platen uit de jazzgeschiedenis, Kind of blue van Miles Davis.

Een album vol acid house opgenomen in Bombay in 1982, een paar jaar voordat het genre zijn opgang maakte in de Verenigde Staten? Onmogelijk, zou je denken. Toch deed Bollywood-muzikant Charanjit Singh het.

De Britse synthpoppioniers van OMD vieren hun 35e verjaardag in stijl. Waar comebackalbum History of modern twee jaar geleden nog halfbakken klonk, luidt English electric onmiskenbaar een terugkeer in naar hun gevierde synthpoproots.

(© Ivan Put)

It’s high time for ice cream because we’ve been waiting more than long enough. Sint-Katelijnestraat/rue Sainte-Catherine – a veritable hotspot for culinary experiences and discoveries – has recently welcomed a branch of Capoue, the Belgian artisanal ice cream makers. 

(© Saskia Vanderstichele)

“The best pastrami in Brussels”, is the claim to fame of Lou Lou, a pleasant snack bar around the corner from the busy Stefaniaplein/place Stéphanie. Superlatives always rouse our curiosity, so we decided to explore.

(© Martyn Heyne)

Met zijn sublieme, eigenhandig aangeleerde techniek is Lubomyr Melnyk de snelste pianist ter wereld, maar door het klassieke muziekveld werd zijn continuous music nooit serieus genomen. Het straffe Erased Tapes-label rehabiliteert hem op zijn 65e en ook de AB geeft hem een verdiende stek in zijn Silence Is Sexy-reeks.